संगीत मानापमान

आज संध्याकाळचा क्लास झाल्यानंतर तशी free च होते मी. एखादं पुस्तक घेऊन वाचत बसावं असा विचार करत असताना मला माझ्या गुरु डॉ. वंदना घांगुर्डे दीदी यांचा फोन आला. "अगं अनुश्री, संह्याद्री लाव आपलं नाटक "संगीत मनापमान" लागलं आहे. तुला चंदू डेगवेकर नानांना बघायचं आहे ना? लवकर लाव बरं नाटक!" अर्थात क्षणाचाही विलंब नं करता मी संह्याद्री लावलं. कृष्णाजी प्रभाकर खाडिलकर यांच्या तेजस्वी लेखणीतून अवतरलेलं आणि गोविंदराव टेंबे यांच्या संगीताचं लेणं ल्यालेलं अजरामर नाटक "संगीत मानापमान"!

नाटक लावल्या लावल्या ऐकायला मिळालं ते "धैर्यधरांचं" "चंद्रिका ही जणू". माझे गुरु डॉ. रवींद्र घांगुर्डे गुरुजी यांनी साकारलेली धैर्यधरांची भूमिका आणि धैर्यधरांची सर्वच पदे आम्हां सर्व विद्यार्थ्यांसाठी ही एक सुखद पर्वणीचं असते. "मा. दीनानाथ मंगेशकर" यांनी साकारलेली धैर्यधरांची भूमिका, आणि धैर्यधरांची पदे, यांबद्दल आम्ही आमच्या गुरुजींकडून नेहमीच ऐकत आणि शिकत असतो. मा. दीनानाथ मंगेशकरांचा अलौकिक दैवी सुर साऱ्या विश्वावर राज्य करीत आहे. "चंद्रिका ही जणू", "या नवंनवल नयनोत्सवा", "शूरा मी वंदिले", "रवी मी" ही सर्वच पदे ऐकत ऐकत लहानाचे मोठे झाल्यामुळे आम्हां सर्व विद्यार्थ्यांना आमच्या आयुष्याचं सार्थक झालं असंच वाटतं.

आमच्या वंदना दीदी म्हणजेच मनापमान ची "भामिनी". दीदींना रंगमंचावर पाहिलं की एक वेगळीच ऊर्जा मिळते एक वेगळाच आनंद मिळतो. आणि दीदींची "भामिनी" म्हणजे खूपच सुंदर आणि आंनददायक असते. "नटसम्राट बालगंधर्वांनी" अजरामर केलेली भामिनी आणि भामिनीची पदे. "धनी मी पती वरीन कशी अधना", "खरा तो प्रेमा", "मी अधना नं शिवे भीती मना" आणि masterpiece म्हणजे "नाही मी बोलतं नाथा" ही पदे म्हणजे एक सुरेल नजराणाच! आमच्या दीदींकडून "नाही मी बोलतं नाथा" ऐकताना खूपच आनंद मिळतो.

नाटकातले लक्ष्मीधरजी म्हणजेच मराठी संगीत रंगभूमीवरील ज्येष्ठ अभिनेते "चंदू डेगवेकर नाना". गुरुजींकडून आणि दीदींकडून नानांबद्दल अनेकदा ऐकायला मिळतं. आज संह्याद्री वाहिनी वर नानांना पहायला मिळालं. अश्या ज्येष्ठ व्यक्तींचा रंगमंचावरचा वावर आणि त्यांचा अभिनय बघून भरून पावल्यासारखं वाटतं. गुरुजींच्या कृपाशीर्वादामुळे या सर्व ज्येष्ठ रंगकर्मीचे आशीर्वाद आम्हाला लाभत आहेत. हेच भाग्य आमचं. काही त्रुटी असल्यास क्षमा असावी.

या नाटकाचे पुनःप्रक्षेपण उद्या दुपारी १:३०वाजता संह्याद्री वाहिनी वर आहे. सर्व रसिकांनी या नाटकाचा नक्कीच आस्वाद घ्यावा.

उद्या म्हणजेच २४ एप्रिल मा. दीनानाथ मंगेशकरांचा ७९ वा स्मृतिदिन, मा. दीनानाथ मंगेशकर आणि नटसम्राट बालगंधर्व यांच्या सुरेल दैवी स्मृतींना विनम्र अभिवादन!

गुरुचरणी सादर वंदन!
- अनुश्री पानसे
  २३/०४/२०२१

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

कैवल्यगान

असं म्हणतात की आपल्यासारखंच समांतर जीवन लाभलेलं कुणीतरी आल्याशिवाय माणसाला मोक्ष मिळत नाही. जोपर्यंत असं कोणी येत नाही तोपर्यंत ही जीवनयात्रा अशीच चालू राहते. प्रतीक्षा करत करत. की अपेक्षा करत करत? अनेक क्षयही होतात. पण मोक्ष की काय म्हणतात ना त्याची वाट बघताना असे कितीतरी जन्म घ्यावे लागतात. जीवनचक्राच्या रगाड्यात गुरफटून जावं लागतं, फक्तं मोक्षाच्या अपेक्षेत! ऐहिक! परलोकापासून लांब करणारा आणि इहलोकी गुंतवणारा एक धागा! प्रीतीचे, कीर्तीचे असे अनेक पाश असतात, ज्यात अडकून पडतो आपण. हे हि एका प्रकारचं ऐहिकच असतं ना? या ऐहिकाचा मोह जोपर्यंत सुटत नाही तोपर्यंत परतत्त्वाचा स्पर्श होत नाही. आणि जेव्हा तेच परतत्त्व स्पर्शू लागतं तेव्हा युगांपासून जोडलेली नाती, जमवलेली संपत्ती, जुळलेले (मैत्रीचे, प्रीतीचे) धागे, पाहिलेली - रंगवलेली स्वप्नं, सुख - दुःख - राग - लोभ - द्वेष - मत्सर अश्या अनेक भावना, मनातल्या सर्व कल्पना या सगळ्यांचं संचित क्षणार्धात नजरेसमोरून तरंगत जातं. पण तेव्हा.. तेव्हा मात्र सगळेच पाश तुटलेले असतात. आणि नवीन वाटचाल सुरु झालेली असते. फरक एवढाच की बाकी भौतिक वाटचालीप्रमाणे हि न...
Read more

रात्र

ती चांदणी रात्र होती लपेटून घेतली | आसवांची माळ माझ्या त्वया कंठी घातली || रात्र होती धुंद आणि मंद होता गारवा | श्र्वास माझे गात होते धुंद कैफी मारवा || संधिकाली आज अश्या भेटल्या या सावल्या | अंतरीच्या भावना या तुझ्या पायी वाहिल्या || © - स्वर_अनुश्री       ३०/०१/२०२२
Read more

तेजोमय सावरकर

Image
कितीतरी सुललित सहज गीती तार न बहु ताणी | ताणीशी तनु बीन तुटे शिथिल तरी गीती नुठे | अति ते ते करत हानी || मराठी साहित्य आणि रंगभूमीच्या इतिहासात सुवर्णाक्षरांनी लिहिलेलं आणि अजूनही मराठी रसिक आणि देशभक्तांच्या मनावर अधिराज्य गाजवणारं नाव म्हणजे महाकवी-नाटककार-स्वातंत्र्यवीर विनायक दामोदर सावरकर! देहाकडून देवाकडे जाताना मध्ये माझा देश लागतो आणि या देशाचे मी देणे लागतो! या एका वाक्यामध्ये ओतप्रोत देशभक्तीचा आविष्कारर दिसून येतो. सावरकरांच्या लेखणीतून अवतरलली गीते-नाटके-साहित्य यामध्ये एक वेगळी वक्त, जिद्द, आशा आणि देशभक्ती भरलेली असते. भारताच्या इतिहासात दुसऱ्या कोणत्याही क्रांतिकारकाला न मिळालेव ली पन्नास वर्षे काळ्यापाण्याची तीव्र शिक्षा, अंदमानातील त्या भयानक तुरुंगामध्ये झालेले अनन्वित शारीरिक छळ सोसूनही "या तुरुंगात येऊन मला एक वर्ष झाले आहे, आणि पुढची एकोणपन्नास वर्ष मी या तुरुंगात काढणार आहे. पण मी या तुरुंगात असेपर्यंत माझ्या भारत भूमीवर या इंग्रजांचे सरकार टिकून राहणार आहे काय?" असे ते नेहमीच म्हणत. सर्व कष्ट, हाल-अपेष्टा सोसत असताना मातृभूमीच्या ओढीने घेतलेली सागरी झेप...
Read more