स्वर_अनुश्री

पावसासारखा आहेस तू सोसाट्याच्या वा ऱ्या तून झरणा ऱ्या त्या संततधारे सारखा मावळतीच्या साक्षीने टपटप बरसणाऱ्या त्या थेंबासारखा सवयही अगदी सारखीच गडबडून धूसमूसत येतोस नखशिखांत भिजवून टाकतोस मला आणि कोण जाणे कशी मी पण लपून जाते तुझ्या बाहूपाशात त्या ओलेत्या अंगाने खऱ्या अर्थाने मीलन होतं तेव्हा तुझं आणि माझं... आणि मग विरहाने तप्त झालेल्या धरणीवर प्रेमाच्या अमृतधारा बरसू लागतात... © - स्वर_अनुश्री १८/०६/२०२२